آدرس: تجریش - میدان قدس - خیابان دربند - پ 49 - واحد 5

تلفن: 22716955 - 22716935

 

کلیک کنید

توپیرامات

میانگین امتیار کاربران: / 3
ضعیفعالی 

توپیرامات

فصلنامه طب اعتیاد - شماره 4

 

 

توپیرامات برای نخستین بار در سال 1979 و در شرکت مک‌نیل ساخته شد ولی تا سال 1996 تأیید مصرف را از سازمان غذا و داروی آمریکا FDA دریافت نکرده‌بود. در آن سال این دارو برای درمان کمکی صرع مورد تأیید قرار گرفت. در طی سال‌های پس از آن اثربخشی  این دارو در برخی اختلالات دیگر روان‌پزشکی و اعصاب، مانند میگرن، دردهای نوروپاتیک و ... مورد مطالعه و توجه قرار گرفت. در آخرین مورد در اواخر سال 2012 توپیرامات به همراه فنترمین در درمان چاقی از سوی FDA تأیید شد.

 

فارماکوکینتیک و فارماکودینامیک

فراهمی‌زیستی توپیرامات خوراکی حدود 80 درصد است و الگوی لینه‌آر کینتیک آن تحت تأثیر غذاها قرار نمی‌گیرد. درغیاب داروهای القاکننده‌ی آنزیم‌های کبدی، دارو حدود 70 درصد دارو دست‌نخورده و متابولیزه‌نشده از کلیه‌ها دفع می‌شود. هرچند در همراهی با داروهای القاکننده‌ی آنزیم‌های کبد مانند کاربامازپین و فنی‌توئین، این میزان به 50 درصد کاهش می‌یابد. در درمان با توپیرامات به تنهایی، نیمه‌عمر این دارو حدود 24 ساعت است و می‌توان به‌صورت تک دوز از آن استفاده‌کرد ولی در درمان صرع و در مصرف توأم با سایر داروها نیمه‌عمر آن به نصف کاهش می‌یابد و باید به‌صورت دو دوز روزانه مصرف شود.

مانند اکثر داروهای ضدصرع دیگر، توپیرامات اثرات زیستی‌شیمیایی متنوعی دارد. اثر مهم آن فعالیت گاباارژیک و تحریک گیرنده‌های GABAA می‌باشد که باعث افزایش سطح گابا می‌شود. هم‌چنین این دارو با مهار گیرنده‌های AMPA اثرات آنتی‌گلوتاماترژیک نیز دارد.

اندیکاسیون‌های مصرف:

1-    صرع (مورد تأیید FDA)

2-    پیشگیری از میگرن (مورد تأیید FDA)

3-    دردهای نوروپاتیک مانند نوروپاتی دیابتی، نورالژی عصب سه‌قلو و ...

4-    ترمور اساسی

5-    چاقی، بولیمیا و پرخوری افراطی (مورد تأیید FDA  برای درمان چاقی در ترکیب با فنترمین)

6-    افسردگی اختلال دوقطبی: مصرف توپیرامات در درمان دوره‌های حاد مانیک اختلال دوقطبی نتایج قطعی به‌همراه نداشته‌است ولی به‌عنوان درمان کمکی در درمان افسردگی دوقطبی مطرح است.

7-    اختلالات روان‌پریشی: به‎عنوان درمان کمکی در اسکیزوفرنیا، به‌ویژه در مواردی که افزایش وزن ناشی از سایر داروها مشکل‌ساز است، مطرح شده‌است.

8-    اختلالات مرتبط با مواد

مصرف در وابستگی به مواد:

توپیرامات با اثر بر سیستم گابا و نیز وجود اثرات بالینی ضد درد و نثبیت‌کننده‌ی خلق به‌عنوان گزینه‌ی احتمالی مناسبی در اختلالات وابسته به مواد مدنظر می‌باشد. بیشترین مطالعات درمورد اثربخشی توپیرامات در درمان اعتیاد در مورد سیگار، الکل و کوکائین انجام شده‌است. مهم‌ترین کاربردهای توپیرامات در درمان اعتیاد، به شرح زیر می‌باشند:

الف- الکل:

1-    کاهش میزان مصرف، کاهش مصرف افراطی، کاهش ولع مصرف

2-    کاهش ولع مصرف و کاهش نشانه‌های خلقی و اضطرابی ناخوشایند  دوره پرهیز اولیه

ب- حشیش:

اثربخشی توپیرامات در رفتارها و نیز در ساختار ژنتیک در مدل‌های حیوانی مشاهده شده‌است.

د- نیکوتین:

توپیرامات به تنهایی یا در همراهی با جایگزین‌های نیکوتین میزان قطع نیکوتین را افزایش می‌دهد.

ج- اوپیوئیدها:

1-    توپیرامات برای کنترل درد در بیمارانی که به دلیل دردهای مزمن اوپیوئید مصرف کرده‌اند، موفق بوده‌است.

2-    درمان کمکی در سم‌زدایی با بوپرنورفین و متادون

د- آمفتامین‌ها، مت‌آمفتامین و کوکائین:

1-    افزایش دوره‌ی پرهیز از کوکائین

2-    کاهش ولع مصرف کوکائین (و احتمالاً مت‌آمفتامین)

نکته: با توجه به کاهش اشتهای ناشی از توپیرامات، باید در صورت انتخاب این دارو برای درمان بیماران مصرف‌کننده‌ی محرک‌ها، مراقب وزن این بیماران و وضعیت تغذیه‌ای ایشان بود.

ه- بنزودیازپین‌ها:

1-    درمان کمکی در ترک بنزودیازپین‌ها، کاهش بی‌قراری و اضطراب، کاهش خطر تشنج

2-    درمان کمکی در بیماران وابسته به بنزودیازپین‌ها در بیماران تحت درمان نگه‌دارنده با متادون

و- هم‌بودی‌های اعتیاد:

1-    درمان کمکی در بیماران با نشانه‌های روان‌پریشی مصرف‌کننده‌ی اوپیوئیدها

2-    درمان نشانه‌های رفتاری در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی و بیماران مبتلا به اختلال کنترل تکانه

عوارض جانبی و احتیاط‌ها:

مهم‌ترین عوارض جانبی توپیرامات عبارتند از:

1-    پارستزی: شایع‌ترین عارضه‌ی دارو می‌باشد و به‌ویژه در مراحل اولیه‌ی درمان دیده می‌شود ولی معمولن شدت آن درحدی نیست که باعث قطع درمان شود.

2-    خستگی‌پذبری و خواب‌آلودگی

3-    کاهش اشتها وکاهش وزن

4-    حساسیت: سابقه‌ی حساسیت به دارو تنها دلیل مطلق منع مصرف دارو می‌باشد.

5-    سرگیجه

6-    کاهش تعریق و هایپرترمی (از عوارض جدی است که باید سریعن پیگیری و مدیریت شود)

7-    نازوفارنژیت و عفونت راه‌های تنفسی فوقانی (به‌ویژه در کودکان)

8-    افسردگی، تحریک‌پذیری، بی‌قراری و بی‌ثباتی خلق

9-    اختلالات شناختی (گیجی، کندی روان حرکتی، مشکلات تمرکز، حافظه و زبان): بیشتر بیماران از "پیدا نکردن واژه‌ها"  شکایت می‌کنند.

10-میوپی و تشدید گلوکوم با زاویه بسته

11-نیستاگموس

12-اسیدوز متابولیک بدون آنیون گپ

13-هایپرآمونمی و انسفالوپاتی

14-افزایش احتمال سنگ کلیه ، نفروکلسینوز و استئومالاسی:سنگ کلیه در 1.5 درصد بیماران مصرف‌کننده‌ی توپیرامات دیده‌می‌شود و احتمالن با مهار کربنیک آنهیدراز مرتبط است و با افزایش مایعات دریافتی احتمال وقوع آن کاهش می‌یابد.

15-توپیرامات برای مصرف در حاملگی در گروه C طبقه‌بندی می‌شود و احتمال شکاف کام و شکاف لب را در نوزاد افزایش می‌دهد.

16-میزان ترشح دارو در شیر مشخص نیست.

تداخل دارویی:

با توجه به این که توپیرامات بیشتر از طریق کلیه‌ها دفع میشود، تداخل دارویی جدی با داروهایی که در کبد متابولیزه می‌شوند ندارد. ولی داروهای القاکننده‌ی آنزیم می‌توانند بر متابولیسم کبدی آن اثر بگذارند.

1-    کاربامازپین متابولیسم توپیرامات را افزایش می‌دهد و سطح سرمی آن را به‌طور مشخص کاهش می‌دهد.

2-    توپیرامات ممکن است سطح سرمی لیتیوم را افزایش دهد.

3-    مصرف هم‌زمان با سایر داروهای مهارکننده‌ی کربنیک‌آنهیدراز ممکن است احتمال بروز سنگ کلیه را افزایش دهد.

4-    توپیرامات یک القاکننده‌ی ضعیف آنزیم‌های کبدی است و ممکن است در دوزهای بالای 200 میلی‌گرم اثر داروهای ضدبارداری خوراکی را کاهش دهد.

5-    توپیرامات تداخلی با متادون و بوپرنورفین ندارد.

6-    توپیرامات بر نتایج آزمون‌های ادراری غربال‌گری اعتیاد اثری ندارد.

مدیریت مصرف:

1-    توپیرامات به شکل قرص‌های 25، 50، 100 و 200  میلی‌گرمی موجود است.

2-    دوز پیشنهادی این دارو برای شروع 25 میلی‌گرم دو بار در روز برای هفته‌ی اول می‌باشد که می‌توان آن را به‌صورت هفتگی تا 200 میلی‌گرم دو بار در روز بعد از 6 هفته افزایش داد.

3-    سطح پلاسمایی مناسب برای این دارو بین 5  تا 20 میکروگرم بر میلی‌لیتر می‌باشد.

4-    دوز متوسط پیشنهادی در درمان اعتیاد، در اکثر مطالعات 1200 میلی‌گرم روزانه می‌باشد.

5-    توصیه می‌شود مصرف‌کنندگان این دارو در طول روز مقادیر زیادی مایعات بنوشند.

6-    برای تجویز این دارو در شرایط معمول، نیازی به هیچ آزمایشی پیش از شروع و درمان و درحین درمان نمی‌باشد.

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد

اخبار و تازه‌ها