آدرس: تجریش - میدان قدس - خیابان دربند - پ 49 - واحد 5

تلفن: 22716955 - 22716935

 

کلیک کنید

والپروات

میانگین امتیار کاربران: / 5
ضعیفعالی 

والپروات

فصلنامه طب اعتیاد - شماره 1

والپرویک اسید و مشتقات آن از دهه 1970 به عنوان درمان ضدتشنج کاربرد زیادی داشته است ولی در سال‌های اخیر با توجه به ویژگی‌های دارویی و زیستی و بالینی والپروات، از آن در درمان اختلالات مختلف روان‌پزشکی مانند اختلالات خلقی و اختلالات وابسته به مواد نیز به‌خوبی استفاده می‌شود.

فارماکوکینیتیک و فارماکودینامیک:

سرعت جذب این دارو بالا و در حدود 1 تا 2 ساعت پس از  مصرف خوراکی است و حداکثر غلظت پلاسمایی آن 4 تا 5 ساعت به دست می‌آید. نیمه عمر آن 16 تا 20 ساعت است که امکان مصرف یک یا دو بار در روز را فراهم می‌کند.

از مزایای این دارو عوارض اندک و قابل تحمل است که امکان شروع دارو با دوز بارگیری بالاتر را میسر می‌کند، درچنین شرایطی پاسخ بالینی به درمان نیز سریع‌تر خواهد بود.

سطح درمانی این دارو در سرم بالاتر 50 تا 100 میکروگرم در لیتر است.

این دارو باعث تقویت فعالیت گابا می‌شود و علاوه بر آن با تنظیم مجاری وابسته به ولتاژ سدیم و تأثیر بر نوروپپتیدهای پیرامون هیپوتالاموس نیز می‌تواند اثرات خود را اعمال کند.

اندیکاسیون های مصرف:

1-   اختلال دوقطبی: در دوره های حاد اپیزودهای مانیا و مختلط اختلال دوقطبی و به میزان کمتر در اپیزودهای حاد افسردگی دوقطبی، به ویژه در مواردی که اختلال دوقطبی هم‌بودی با سایر اختلالات مانند اختلال پانیک، وابستگی به مواد و بیماری‌های جسمی داشته باشد، والپروات تجویز می‌شود.

2-   اسکیزوفرنیا و اختلال اسکیزوافکتیو: از والپروات به‌عنوان درمان کمکی در این  اختلالات استفاده می‌شود و این دارو می‌تواند موجب تسریع پاسخ به داروهای ضد روان‌پریشی گردد.

3-   اختلالات اضطرابی: در درمان موارد مقاوم اختلالات اضطرابی مانند اختلال پانیک و اختلال استرس پس از سانحه می‌توان از این دارو استفاده کرد.

4-   اختلالات کنترل تکانه

5-   اختلال شخصیت مرزی

6-   بی‌قراری در بیماران مبتلا به دمانس

مصرف در وابستگی به مواد:

والپروات با تأثیر بر سیستم گابا و تنظیم ترشح دوپامین، می‌تواند در درمان وابستگی به مواد کمک کننده باشد:

1-   مسمومیت حاد با الکل: والپروات می‌تواند هالوسینوز ناشی از الکل را کاهش دهد.

2-   ترک کانابیس: والپروات می‌تواند ولع مصرف کانابیس‌ها را در دوره اولیه ترک کاهش دهد، هرچند بر تغییرات خلقی و شناختی آن تأثیری ندارد.

3-   ترک الکل: والپروات به‌عنوان درمان پیش‌گیرانه از تشنج در دوره ترک الکل و هم‌چنین برای کاهش سایر نشانه‌های ترک الکل مورد استفاده قرار می‌گیرد.

4-   ترک اوپیوئیدها: مصرف والپروات به صورت هم‌زمان با نالوکسان در سم‌زدایی اوپیوئیدها باعث کاهش درد بیماران می‌شود، برای این منظور والپروات باید تقریباً هم‌زمان با نالوکسان تجویز شود و فاصله زمانی زیادی بین این دو نباشد.

5-   پیش‌گیری از عود در ترک الکل: برخی مطالعات تأییدکننده اثر والپروات در کاهش عود مصرف الکل پس از دوره ترک اولیه می‌باشند.

6-   پیش‌گیری از عود در ترک کوکائین و مت‌آمفتامین: برخی مطالعات بیان‌گر اثربخشی این دارو در کاهش ولع مصرف محرک‌ها می‌باشند.

7-   همبودی‌های همراه وابستگی به مواد: والپروات در مواردی که اختلال دوقطبی و اختلال پانیک همراه وابستگی به مواد وجود دارد، بسیار مؤثر است.

عوارض جانبی و احتیاط‌ها:

1-   سمیت کبدی و پانکراتیت، هایپرآمونمیا: بسیار نادر

2-   ترومبوسیتوپنی: درصورت بروز نشانه‌های ترومبوسیتوپنی (مانند حون‌ریزی از لثه) باید دوز دارو را کاهش داد.

3-   عوارض گوارشی: تهوع و استفراغ؛ در این شرایط استفاده از شکل‌های پوشش‌دار دارو، مصرف هم‌زمان با غذا و استفاده از داروهای مهارکننده H2 عوارض گوارشی را کاهش می‌دهد.

4-   خواب‌آلودگی

5-   افزایش وزن: در این موارد رژیم غذایی و ورزش بسیار توصیه می‌شود.

6-   ریزش مو

7-   ترمور: در صورت ناراحتکننده بودن برای بیمار با تجویز پروپرانولول درمان می‌شود.

8-   تراتوژنیسیته: والپروات در دوره بارداری منع مطلق مصرف دارد و می‌تواند باعث آسیب‌های لوله‌ی عصبی در جنین شود.

تداخل‌های دارویی:

1-   تشدید ترمور ناشی از لیتیوم

2-   تشدید نشانه‌های خارج هرمی در مصرف هم‌زمان با آنتاگونیست‌های دوپامین

3-   افزایش غلظت لاموتریژین به میزان 2 برابر و افزایش خطر بثورات پوستی خطرناک

4-   تشدید اثرات ضدانعقادی آسپیرین و وارفارین

5-   والپروات بر نتایج آزمون‌های ادراری غربال‌گری اعتیاد اثری ندارد.

مدیریت مصرف:

1-   والپروات به شکل قرص‌های 200 و 250 میلی‌گرم و قرص‌های آهسته‌رهش 500 میلی گرمی در دسترس است.

2-   دوز پیشنهادی برای درمان با والپروات حدود 20 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و بین 600 تا 1500 میلی‌گرم روزانه در دوزهای منقسم می‌باشد، که با توجه به قابل تحمل بودن دوز بارگیری بالا می‌توان از ابتدا دارو را با دوز مورد نظر شروع کرد.

3-   سطح سرمی پیشنهادی برای این دارو 50 تا 150 میکروگرم در میلی‌لیتر است، هرچند تا سطوح 200 نیز به‌خوبی قابل تحمل است.

4-   پیش از شروع این دارو انجام آزمایشات پایه مانند شمارش سلول‌های خون، شمارش پلاکت‌ها، آزمایش کارکرد کبد و آزمایش بارداری را انجام داد.

5-   تکرار آزمایشات 1 ماه پس از شروع درمان و پس از آن هر 6 تا 24 ماه توصیه می‌شود.

6-   درصورت افزایش آنزیم‌های کبدی تا سه برابر حد نرمال نیازی به تغییر روند درمان نیست و تنها تکرار آزمایش هر 1 تا 2 هفته توصیه می‌شود.

7-   درصورت افزایش بیشتر سطح آنزیم‌های کبدی، کاهش دوز یا قطع دارو مدنظر قرار می‌گیرد و در صورت تثبیت وضعیت کارکرد کبد، می‌توان دوباره والپروات را شروع کرد.

{jcomments on}

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد

اخبار و تازه‌ها