آدرس: تجریش - میدان قدس - خیابان دربند - پ 49 - واحد 5

تلفن: 22716955 - 22716935

 

کلیک کنید

پاهای بی‌قرار

میانگین امتیار کاربران: / 0
ضعیفعالی 

پاهايي  كه بي قراري مي‌كنند !

 

آيا شما هم در پاهاي خود احساس بي قراري مي كنید؟ آيا در اطراف خود افرادي را ديده ايد كه مرتب پاهاي خود را حركت مي دهند و به نظر بسيار ناآرام مي رسند؟ شايد تصور شما اين باشد كه اينها افرادي مضطرب هستند و اين رفتار آنها نيز به نظر شما اعصاب خرد كن بيايد. حتماً  قبول داريد كه مبتلايان به اين عارضه نيز از به حركت در آوردن مدوام پاهاي خود احساس نارضايتي مي كنند. آيا اين علامت واقعاً يك بيماري است و آيا درمان مؤثري براي آن وجود دارد؟

 

 

نشانگان پاهاي بي قرار از مشكلات نسبتاً  شايع به حساب مي آيد. طبق گزارشهاي مختلف بين 10-2  درصد جمعيت از وجود اين عارضه در عذابند. شيوع اين بيماري در مبتلايان اختلالات طبي عمومي حتي به 30 درصد نيز مي رسد. شيوع اين بيماري در زن و مرد يكسان است. علايم اختلال معمولاً  در دهه دوم و سوم پيدا مي شوند، هر چند 20 درصد افراد نيز ممكن است پيش از سن 10 سالگي نشانه هاي مشابه داشته باشند كه در اين سنين اغلب اين علايم به عنوان درد رشد شناخته مي شوند و ناشي از پرتحركی كودكان تصور مي شوند. تعداد موارد مبتلايان به اين اختلال با افزايش سن افزايش مي يا بند.

 

علايم اين اختلال چيست؟

مهمترين و بارزترين علامت،  احساس اجبار و اضطرار براي حركت دادن پاهاست كه اغلب با احساس ناخوشايندي در پاها معمولاً  به صورت مورمور شدن يا احساس خزش حشرات همراه است. گاهي نيز بيمار از احساس سوزش، خارش، گزيدگي، گرفتگي  يا  درد  مبهم در پاها شكايت دارد. البته بعضي از بيماران جز بيقراري و نياز به حركت دادن پاها احساس ديگري ندارند.

بيمار براي كاهش ناراحتي خود مرتب پاهاي خود را خم وراست مي كند و مي كشد، در رختخواب خود مي لولد يا بلند شده و راه مي رود. اين گونه حركات به صورت موقتي باعث كاهش ناراحتي مي شوند.

احساس ناراحتي در پاها در حالت دراز كشيده،  بويژه هنگامي كه بيمار شبها سعي در به خواب رفتن دارد، تشديد مي شود و گاهي نيز در حالت استراحت و بي حركتي مثلاً در حالت نشسته ديده مي شود. علايم معمولاً  در اواخر روز و شبها تشديد مي شوند.

اختلالات خواب  نيز همراه اين نشانگان به وفور ديده مي شوند. اين حركات سبب تأخير در شروع خواب مي شوند، فرد را از خواب بيدارمي كنند و باعث خواب آلودگي و خستگي مفرط در طول روز مي شوند. در بسياري از موارد اختلالات خواب شكايت اصلي و علت مراجعه بيماران مبتلا به پزشك محسوب مي شوند. اختلالات مشابه ديگري مثل اختلال حركات دوره‌اي اندام ها هنگام خواب نيز ممكن است همراه اين عارضه ديده شوند.

سير اين اختلال نوعاً  ثابت است و با افزايش سن و رسيدن به  سنين ميانسالي و پيري علايم بيماري تشديد مي شوند.

در مجموع اثر اين اختلال بر كاركرد بيمار در طيفي از ايجاد ناراحتي خفيف و قابل تحمل تا ناتواني تغيير مي كند. نوسانات در علايم شايع است وحتي گاهي براي دوره‌اي علايم ناپديد مي شوند. اضطراب هنگام خوابيدن بيدار شدن‌هاي مكرردر طول شب  ناراحتي‌هاي هيجاني و افسردگي، اختلال تمركز و خواب آلودگي مفرط روزانه همگي از عوارض آزار دهنده اين نشانگان محسوب مي شوند. يك خطر محتمل براي مبتلايان به اين عارضه خواب آلودگي حين رانندگي يا فعاليتهاي پر مخاطره است كه به دليل عدم كفايت خواب شبانه بيماران آنها را تهديد مي كند.

اين اختلال مي تواند باعث ايجاد مشكلاتي در ارتباط زناشويي، خانوادگي و اجتماعي و تأثيرات نامطلوبي در تحصيل، كار و ساير فعاليتهايبيماران شوند. از مشكلات شايع دیگر دردسرهایي است كه براي كاركنان شيفتهاي شب ايجاد مي شوند.

 

علت ايجاد عارضه پاهاي بيقرار چيست؟

علت اصلي اين عارضه هنوز شناخته شده نيست. شيوع بيشتر اين نشانگان در خانواده مبتلايان احتمال دخالت عوامل ژنتيك  را در ايجاد آن مطرح مي كند. سابقه خانوادگي مثبت در 90-50 درصد مبتلايان ديده مي شود. حاملگي و تغييرات هورموني در خانمها باعث تشديد موقتي علايم بيماري مي شوند. بعضي از موارد آن نيز با كم خوني فقر آهن در ارتباط است.

روماتيسم مفصلي، آسيبهاي ناشي از ديابت ، بيماريهاي كليوي، الكليسم و بيماري پاركينسون نيز با ايجاد علايم مشابهي همراه هستند. استرس، رژيم غذايي و عوامل محيطي نيز ممكن است در بروز يا تشديد علايم در بعضي از بيماران نقش داشته باشند. پاسخ مناسب علايم اين نشانگان به داروها دخالت عوامل بيوشيميايي خاصي را در بدن مطرح ميكند كه البته اثبات فرضيات مربوط به چنين عواملي نيازمند مطالعات بيشتري است.

اما درنهايت همچنان كه گفته شد در بسياري از موارد علت واقعي اين عارضه شناخته شده نيست واين موارد به عنوان نشانگان پاهاي بيقرار اوليه شناخته مي شوند.

آيا به مداخلات تخصصي نياز است؟

تشخيص اين عارضه توسط پزشک متخصص، با توجه به عایم بالینی و ارزیابی معیارهای علمی تعریف شده،  به راحتی امکان پذیر است. انجام آزمایشها و بررسی های لازم برای رد کردن علل احتمالی آن نیز توسط پزشكان لازم است.  وجود علايم باليني مثبت ومشاهده نتايج طبيعي در ارزيابيهاي عصبي و آزمايشگاهي دلالت بر ابتلا به شكل اوليه اين اختلال دارد.

نشانه هاي اين عارضه را مي توان با تمرينات فيزيكي و دستورهاي ساده اي براي حركت دادن مناسب پاها و ماساژ تاحدودي كنترل كرد.

شناخت علل احتمالي عارضه و درمان آنها نيز قطعاً  در كاهش علايم آن مؤثر است و البته خوشبختانه موارد زيادي از اين اختلال نيز به درمان با گروههاي دارويي مختلف پاسخ مناسب مي دهند.

به هرحال توجه به علايم اين عارضه ، مراجعه به موقع به متخصصان و شروع و پيگيري درمان‌هاي لازم،  قطعاً  تا حد زيادي باعث بهبود كيفيت زندگي مبتلايان مي شود.

اخبار و تازه‌ها